"Asturias, si yo pudiera, si yo pudiera contarte. Si yo pudiera decirte, y pudieras tú escucharme. Por donde quiera que miro, por donde quiera que paso, no veo más que vacío, no piso más que pasado..."
Aurelio González Ovies

Tardes de veranu



Cuántes tardes de xunu nos casamos...

Nun yera más que dir hasta la presa,

xurar que nos queríamos; que nun s'acabaríen

nin los nuesos deseos nin aquel veranu.

Y un día, colos filos brillantes de munches telarañes

enrestré-y un aniellu. Ella esparcióse polen

pelos güeyos. Y yo zarré los míos.

Xunu. Mil novecientos setenta y tantos.

Tamos vivos los dos.

Pero nunca enxamás volvimos atopanos.



(C) Aurelio González Ovies
Tardes de cal viva y brea
Voz: María García Esperón
Música: Yiruma
MMXI